Χριστός Ανέστη - Ρωσική Rock Band "Shepherd" του Konstantin Timofeev

Thursday, October 27, 2016

Ano ang Simbahang Orthodox? ╰⊰¸¸.•¨* Filipino


Ano ang Simbahang Orthodox?



Sa kinaramihan ng mga Pilipino, hindi nila alam kung ano ang Simbahang Orthodox, o ang Orthodox Church. Kung may alam man sila ay limitado base sa mga ilang maliliit na detalye na nasama sa usapan. Siguro may kakilala sila na naging Orthodox, o narinig o nabasa lang sa internet, o kaya nabasa sa mga libro ng kasaysayan o sa diyaryo. Pero kahit na alam nila ang salitang “Orthodox”, hindi talaga nila alam kung ano ito. Ganito rin ako noon, hindi ko maalala kung saan ko narinig iyon pero may kaunti akong alam. Ang rason nito ay hindi talaga tayo naabot ng mga misyonaryong Orthodox hangga’t nitong nakaraan na 100 taon. At kahit na may mga Orthodox na pari at obispo o

Άγχος – Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994)


Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994)

12 Ιουλίου


Για τίποτε να μην έχετε άγχος. Το άγχος είναι του διαβόλου. Όταν βλέπετε άγχος, να ξέρετε ότι εκεί έχει βάλει την ουρά του το ταγκαλάκι. Ο διάβολος δεν πηγαίνει κόντρα. Αν υπάρχη μια τάση, σπρώχνει και αυτός, για να ταλαιπωρήση και να πλανήση τον άνθρωπο. Τον ευαίσθητο λ.χ. τον κάνει υπερευαίσθητο.

Όταν έχης διάθεση να κάνης μετάνοιες, σπρώχνει και ο διάβολος να κάνης περισσότερες από την αντοχή σου και, αν οι δυνάμεις σου είναι περιορισμένες, δημιουργείται μια νευρικότητα, γιατί δεν τα βγάζεις πέρα, και στην συνέχεια σου δημιουργεί άγχος με ελαφρά απελπισία κατ’ αρχάς και μετά συνεχίζει… Θυμάμαι, όταν ήμουν αρχάριος μοναχός, ένα διάστημα, μόλις έπεφτα να κοιμηθώ, μου έλεγε ο πειρασμός: “Κοιμάσαι; Σήκω! Τόσοι άνθρωποι υποφέρουν, τόσοι έχουν ανάγκη…” Σηκωνόμουν και έκανα μετάνοιες, ό,τι μπορούσα. Μόλις έπεφτα να κοιμηθώ, άρχιζε ξανά: “Οι άλλοι υποφέρουν κι εσύ κοιμάσαι; Σήκω!” Σηκωνόμουν πάλι. Μέχρι που έφθασα να πω: “Αχ, να μου κόβονταν τα πόδια, τι καλά!

Θα ήμουν τότε δικαιολογημένος, αφού δεν θα μπορούσα να κάνω μετάνοιες”. Μια Μεγάλη Σαρακοστή την έβγαλα με το ζόρι, γιατί πήγαινα να στριμώξω τον εαυτό μου περισσότερο από την αντοχή μου.

Όταν νιώθουμε στον αγώνα μας άγχος, να ξέρουμε ότι δεν κινούμαστε στον χώρο του Θεού. Ο Θεός δεν είναι τύραννος να μας πνίγη.

Thursday, July 21, 2016

The Incredible Tale of Klaus Kenneth, Germany


The Incredible Tale of Klaus Kenneth, Germany




After an incredible, almost unbelievable life, one man tells Theo Panayides how his search for love was finally successful.

Klaus Kenneth is God’s gift to newspapers. His life, as he tells it, has been so full of incident and adventure that the only problem for a journalist is how to fit it all in. He was a gang leader at 12, a terrorist at 22 and a junkie at 25. He’s been a Buddhist monk, a Hindu mystic and an occultist in Central America. He’s known Andreas Baader (of Baader-Meinhof fame) and Mother Teresa. The biography on his website ( offers more talking-points than could ever be encompassed in a single interview. Here, for instance, is the entry for the year 1980:

“Fribourg, Switzerland; Professor in Gruyeres (private school); demon attacks; destruction of all relationships; isolation accentuated; refuge in alcohol; ecstasy through dance; first letters about Jesus from Ursula.”

You don’t write a Profile about Klaus; the Profile writes itself.

Klaus Kenneth is also God’s gift to churches – especially the Orthodox Church, which is where he turned after decades of spiritual wandering, a meeting with Father Sophrony of Essex (a man whom

Friday, June 10, 2016

Η μεταστροφή ενός αθέου - Από την αθεΐα στην Θεία Εξομολόγηση


Μας αναφέρει ο καλός Πνευματικός Πατέρας του Πειραιά, π. Στέφανος Αναγνωστόπουλος:

Πρίν από χρόνια, όταν ήμουν εφημέριος στον ιερό Ναό του Αγίου Βασιλείου Πειραιώς, μ’ έκάλεσαν νά εξομολογήσω εκτάκτως, κατόπιν δικής του επιθυμίας, ένα νέο άνδρα, 42 ετών, του οποίου τό όνομα, ήταν Ξενοφών.

Όταν πήγα, ήταν σέ κακή κατάστασι. Ό καρκίνος μέ τίς ραγδαίες μεταστάσεις τόν είχε προσβάλλει καί στό κεφάλι. Οι μέρες του μετρημένες. Ήταν μόνος στον θάλαμο, τό διπλανό κρεββάτι ήταν άδειο, κι έτσι βρεθήκαμε μόνοι μας. Καί μου είπε τά έξης, γιά τό πως πίστεψε, αφού υπήρξε, όπως τό τόνισε, "σκληρός άθεος" καί άπιστος.

-Ήλθα έδώ πρίν άπό 35 περίπου μέρες, σε αυτό τό δωμάτιο των δύο κλινών. Δίπλα μου ήταν

Wednesday, May 18, 2016

The Sacrament of Confession in the Eastern Orthodox Church


The Sacrament of Confession 

in the Eastern Orthodox Church


As it says in John 20:23, “If you forgive the sins of any, they are forgiven. If you retain the signs of any, they are retained.” This is the power of the presbyter or bishop to remit sins on behalf of God. He mediates for us to God, but only God forgives us our sins. This sacrament is an often misunderstood practice in the Eastern Orthodox Church. Many Protestants and Evangelicals protest that you can only have “God forgive your sins.” But there is a very good reason why we confess our sins to others apart from God: it’s called accountability. One feels more ashamed to commit a sin again, if another knows about it. If one confesses only to God, but no one else, then you can not be helped in fighting your sins properly. You will continue making the same errors, and will have no shame, since it is just your secret you keep to yourself. This means that you are more likely to commit this sin again! God would onto want that. He wants us to be as holy as possible.

This holy sacrament is even prefigured in the Old Dispensation. In Leviticus 5:4-6, it says “… that unrighteous soul, which determineth with his lips to do evil, or to do good, according to whatsoever a man may determine with an oath, and it shall have escaped his notice (or her) , and he shall know, and he sin in some one of these things, then he shall show his sin in the things wherein he hath sinned by that sin. And he shall bring for his transgressions against the Lord, for his sin, an ewe lamb of the sheep, or a kid of the goats, for a sin offering; and the priest shall make an atonement for him for his sin, which he hath sinned, and his sin shall be forgiven him.” Though we no longer make sin offerings of ewe lambs, we offer our lives and our hearts instead. We do this at the sacrament of confession, just as it was done in the sacrifices of Ancient Israel. The priest today also makes atonement for our sins before God, as well.

Indeed, one can see confession is important, since “whosoever covereth his own ungodliness shall not prosper: but he that blame to himself shall be loved.” (Proverb 28:13) All shall “prosper” from this holy sacrament, since it cleanses one’s conscience and way of life.

Saint Maximos the Confessor says that “Every genuine confession humbles the soul. When it takes the form of thanksgiving, it teaches the soul that it has been delivered by the grace of God.” (Philokalia. Saint Maximo’s the Confessor was born in Constantinople 580 A.D, and died in Tsageri, Georgia, on 13th of August 662 A.D, while he was in exile.) We all know we have been delivered by God when we are forgiven our sins, and we are eased of our burdens and defilement before God. It

Σε φυλακές τις Ρουμανίας: "Να έρχεστε πιο συχνά εσείς οι Ορθόδοξοι"

Σε φυλακές τις Ρουμανίας: 

"Να έρχεστε πιο συχνά εσείς οι Ορθόδοξοι"

«“Τίς τελευταῖες δεκαετίες πήγαιναν ἐπίσκεψι στούς ποινικούς κρατουμένους τῶν φυλακῶν τῆς Ρουμανίας ἐπιτροπές Ὀρθοδόξων ἱερέων. Λόγῳ τῆς φτώχειας, τά πράγματα πού συγκέντρωναν, γιά νά τούς πᾶνε, ἦταν δυό σακουλίτσες, ἐλάχιστα. Οἱ ἐπιτροπές τῶν Πεντηκοστιανῶν ἤ ἄλλων αἱρέσεων πήγαιναν φορτηγά μέ τρόφιμα καί ἄλλα εἴδη τά ὁποῖα χρειάζονταν οἱ φυλακισμένοι. Δέν μπορούσαμε νά τούς συναγωνισθοῦμε ἐμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι. Πηγαίναμε στή φυλακή, κάναμε μιά δέησι καί μοιράζαμε τά λίγα πραγματάκια.

Αὐτοί οἱ κρατούμενοι ἦταν θηρία. Ἔσπαγαν ὅ,τι ἔβρισκαν, καρέκλες, τραπέζια. Μιά μέρα, ὁ διευθυντής τῶν φυλακῶν εἶπε στήν ἐπιτροπή Ὀρθοδόξων: ‘νά ἔρχεσθε πιό συχνά ἐσεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι γιατί ὅταν ἔρχεσθε αὐτά τά θηρία ἠρεμοῦν καί δέν σπᾶνε τίποτε, σχεδόν γιά ἕνα μῆνα’”(ἐλεύθερη ἀπόδοσι ἀπό προφορική συζήτησι μέ τόν π. Konstantin Petrakis, πού εἶχε πάρει μέρος στήν ἐπιτροπή)».


Ἀρχιμ.Ἰωάννου Κωστώφ

Θεός Ἐφανερώθη – Ἀπό τον Ἀθεϊσμό στό Χριστό

ἐκδ. Ἅγ. Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός

Ἀθήνα 2011


Tuesday, May 17, 2016

Afrikaners en die transendente: Waarom ek die Ortodoksie gekies het - PDF ╰⊰¸¸.•¨* Afrikaans

Afrikaners en die transendente: Waarom ek die Ortodoksie gekies het


Σύντομη βιογραφία του Αγίου Ιωάννη Μαξίμοβιτς Επισκόπου Σαγγάης, Βρυξελλών & Σαν Φρανσισκο (+1966) - 2 Ιουλίου


Σύντομη βιογραφία

του Αγίου Ιωάννη Μαξίμοβιτς

Επισκόπου Σαγγάης, Βρυξελλών & Σαν Φρανσισκο

(1896 – 1966)

2 Ιουλίου

Ο Άγιος Ιωάννης γεννήθηκε στις 4 Ιουνίου το 1896 στο χωριό Αντάμοβκα της επαρχίας Χαρκώβ της Νότιας Ρωσίας. Ήταν απόγονος της αριστοκρατικής οικογένειας Μαξίμοβιτς που ένα μέλος αυτής της οικογένειας ανακηρύχτηκε Άγιος του 1916 και είναι ο ιεράρχης Ιωάννης Μαξίμοβιτς Μητροπολίτης Τομπόλσκ που το λείψανό του παραμένει άφθαρτο μέχρι σήμερα στο Τομπόλσκ. Ο Άγιος αυτός Ιεράρχης Ιωάννης εκοιμήθη στις αρχές του 18ου αιώνος αλλά μεταλαμπάδευσε την χάρη του στον μακρινό του ανιψιό, το Μιχαήλ (γιατί αυτό ήταν το βαπτιστικό όνομα του Αγίου Ιωάννη και όταν έγινε αργότερα μοναχός πήρε το όνομά του θείου του. Ο πατέρας του, ο Μπόρις ήταν στρατάρχης των ευγενών σε μία επαρχία του Χαρκώβ και ο θείος του ήταν πρύτανις Πανεπιστημίου Κιέβου. Η σχέση του με τους γονείς του ήταν πάντα άριστη. Κατά την παιδική του ηλικία ο Μιχαήλ ήταν φιλάσθενος και έτρωγε λίγο. Ήταν ήσυχο παιδί και πολύ ευγενικός και είχε βαθειά θρησκευτικότητα. Όταν έπαιζε, έντυνε τα στρατιωτάκια του μοναχούς, μάζευε εικόνες, θρησκευτικά βιβλία και του άρεσε να διαβάζει βίους Αγίων. Τα βράδια στεκόταν όρθιος για πολλή ώρα προσευχόμενος. Επειδή ήταν ο μεγαλύτερος από τα 5 αδέλφια του ήταν αυτός που γνώριζε τόσο καλά τους βίους των Αγίων και έγινε και ο πρώτος δάσκαλος τους στην πίστη. Ήταν πολύ αυστηρός με τον εαυτό του στην εφαρμογή των εκκλησιαστικών και εθνικών παραδόσεων. Τόσο πολύ εντυπωσίασε την παιδαγωγό του που ήταν Γαλλίδα και καθολική που επηρεάστηκε από την χριστιανική ζωή του μικρού Μιχαήλ και βαπτίστηκε Ορθόδοξος.

Είχαν μια εξοχική κατοικία κοντά σ’ ένα Μοναστήρι που το επισκεφτόταν τακτικά ο μικρός Μιχαήλ. Σε ηλικία 11 ετών οι γονείς του Μπόρις και Γλαφύρα τον έστειλαν στην Στρατιωτική σχολή της Πολτάβα που συνέχισε να ζει με ριζωμένη βαθειά την πίστη του γιατί όταν τα παιδιά λείπουν για αρκετό καιρό από το σπίτι τους επηρεάζονται εύκολα οι νέες τους ψυχές. Αυτός όμως έμεινε σταθερός στην πίστη του. Εκεί συνάντησε και τον Επίσκοπο της Πολτάβα τον Θεοφάνη που ήταν ένας πολύ αγαπητός Ιεράρχης που επηρέασε τον Μιχαήλ. Σε μια στρατιωτική παρέλαση ενώ περνούσαν από τον Καθεδρικό Ναό ο μικρός Μιχαήλ (ήταν τότε 13 ετών) έκανε τον σταυρό του, οι συμμαθητές του γελούσαν και τον κορόιδευαν, τιμωρήθηκε από τις αρχές για την πράξη του αυτή, όμως ο πρίγκιπας Κωνσταντίνος που ήταν προστάτης της Σχολής είπε να μην τιμωρηθεί ο δόκιμος Μιχαήλ γιατί με την πράξη του αυτή δηλώνει βαθειά και υγιή θρησκευτικά αισθήματα. Το 1914 τελείωσε την Στρατιωτική σχολή και ήθελε να συνεχίσει τις σπουδές του στην Θεολογική Σχολή του Κιέβου αλλά οι γονείς του επέμεναν να πάει στην Νομική σχολή και ο Μιχαήλ κάνει υπακοή στους γονείς του. Και όπως παρατηρούσαν οι συμμαθητές του αυτός περισσότερο διάβαζε τους βίους των Αγίων από τα μαθήματα του, ωστόσο όμως ήταν καλός μαθητής. Τα χρόνια πέρασαν και τελείωσε τις σπουδές του. Τότε άρχισε ένα αντιχριστιανικό ρεύμα ν’ απλώνεται στην Ρωσία, όμως ο Μιχαήλ είχε βαθειά μέσα του την πίστη και ήταν τολμηρός. Το εκκλησιαστικό συμβούλιο του Χάρκων συζητούσε να ξεκρεμάσουν την ασημένια καμπάνα του Ι. Ναού και να την λιώσουν.
 Όλοι συμφώνησαν, άλλοι φοβόντουσαν ν’ αντιδράσουν και ετοιμάζονταν να το κάνουν αυτό, όμως ο Άγιος διαφώνησε μαζί με λίγους και άρχισαν οι συλλήψεις. Οι γονείς του είπαν να φύγει να κρυφτεί, όμως ο Μιχαήλ τους είπε: «Δεν υπάρχει τόπος που μπορεί κανείς να κρυφτεί από το θέλημα του Θεού και ότι χωρίς το θέλημα του Θεού δεν γίνεται τίποτα, δεν πέφτει ούτε μία τρίχα από το κεφάλι μας». Έτσι φυλακίστηκε και μετά από 1 μήνα τον άφησαν ελεύθερο, ξανά συλλαμβάνεται και αφού διαπίστωσαν ότι δεν τον ενδιέφερε εάν θα ήταν ελεύθερος ή φυλακισμένος, τον








D Bendice, Padre.

S Bendito sea nuestro Dios en todo tiempo, ahora y siempre y por los siglos de los siglos.

D Amén.

Gloria a Ti, nuestro Dios, gloria a Ti.

Rey del cielo, Paráclito, Espíritu de Verdad. Tú que estas presente por todas partes y que lo llenas todo, tesoro de gracias y donador de vida, ven y habita en nosotros, purifícanos de toda mancha y salva nuestras almas, Tú que eres bondad.

Santo Dios, Santo Fuerte, Santo Inmortal, ten piedad de nosotros. (3 veces)

Gloria al Padre y al Hijo y al Espíritu Santo, ahora y siempre y por los siglos de los siglos. Amén.

Santísima Trinidad, ten piedad de nosotros; Señor, acepta la expiación de nuestros pecados; Maestro,
perdónanos nuestras iniquidades; Santo, visítanos y cura nuestras debilidades a causa de Tu Nombre.

Señor, ten piedad (3 veces). Gloria al Padre y al Hijo y al Espíritu Santo, ahora y siempre y por los siglos de los siglos. Amén.

Padre nuestro, que estás en los cielos, santificado sea tu Nombre, venga a nosotros tu Reino, hágase tu voluntad así en la tierra como en el cielo; nuestro pan de este día dánosle hoy y perdónanos nuestras deudas, así como nosotros perdonamos a nuestros deudores. Y no nos sometas a la tentación, mas líbranos del maligno.

S Porque a Ti pertenecen el reino, el poder y la gloria, Padre, Hijo y Espíritu Santo, ahora y siempre y por los siglos de los siglos.

D Amén. Ten piedad de nosotros, Señor ten piedad de nosotros, pues pecadores impotentes, Te dirigimos esta súplica: Señor, ten piedad de nosotros.

Gloria al Padre y al Hijo y al Hijo y al Espíritu Santo, ahora y siempre y por los siglos de los siglos. Amén.

Señor, ten piedad de nosotros, porque tenemos confianza en Ti, no te enojes contra nosotros y no te acuerdes de nuestras iniquidades, sino que, en Tu ternura, dirige desde ahora Tu mirada sobre nosotros y líbranos de nuestros enemigos. Porque Tú eres nuestro Dios y nosotros somos Tu pueblo, somos la obra de Tus manos e invocamos Tu Nombre.

Ahora y siempre y por los siglos de los siglos. Amén.

Ábrenos las puertas de la misericordia, bendita Madre de Dios, para que esperando en Ti, no nos extraviemos si no que seamos liberados por Ti de las desgracias, porque eres la salvación de la raza de los cristianos.

El sacerdote y el diácono se aproximan al icono del Salvador, hacen tres inclinaciones, besan el icono y dicen:

Adoramos Tu purísima imagen, Dios de bondad, y pedimos el perdón de nuestras faltas, oh Cristo Dios. Te has dignado subir voluntariamente a la Cruz en Tu carne a fin de liberar de la servidumbre del enemigo a los que has creado. Es por lo que Te damos gracias, exclamando: todo lo has llenado de alegría, oh nuestro Salvador, venido para la salvación del mundo.

Habiendo hecho tres inclinaciones, besan el icono de la Madre de Dios y dicen:

Fuente de ternura, haznos dignos de Tu compasión, Madre de Dios. Considera a este pueblo que ha

Ο Αντίχριστος - Αποσπάσματα από το νέο βιβλίο του Αρχιμ. Ιωάννου Κωστώφ


Αποσπάσματα από το νέο βιβλίο


Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ


Ὁ ἀντίπαλος τοῦ Χριστοῦ εἶναι ὁ ἀντίλαλος τοῦ διαβόλου.



τηλ. επικοινωνίας & παραγγελιών

2108220542 – 6978461846



Μέ συνοχή ψυχῆς πρέπει ὁ Χριστιανός νά προσεγγίζη τό θέμα τοῦ Ἀντιχρίστου: θά βαδίζη σέ στενό μονοπάτι ἀνάμεσα σέ δύο γκρεμούς. Οὔτε πρέπει νά ἐφησυχάζη τόν ἑαυτό του καί τούς ἄλλους —«δέν εἶναι τίποτε»—, οὔτε, ὅμως, καί νά τρομοκρατῆται καί νά τρομοκρατῆ —«ὅλα στήν ἐποχή μας εἶναι τοῦ Ἀντιχρίστου».

Δέν θά πρέπη νά μένη σέ εὐφυολογήματα τοῦ τύπου: «Τί τιμή δείχνει τό barcode τῆς ζέβρας;»(Ζ, 71) ἤ «ἡ ρίζα τοῦ κακοῦ εἶναι τό 25,81, δηλ. ἡ τετραγωνική ρίζα τοῦ 666»(Ἀρκᾶς).

Θά πρέπη νά ξέρη ὅτι τό σφράγισμα τοῦ Ἀντιχρίστου δέν εἶναι σφράγισμα δοντιῶν, κάτι δηλ. τό ὠφέλιμο. Ἄν τό δεχθῆ οἰκειοθελῶς καί δέν τό ἀποπτύση θά καταλήξη στήν Κόλασι.

Ἀπό τήν ἄλλη δέν πρέπει νά παίζη τό παιχνίδι τοῦ ψευτοθόδωρου, νά λέη δηλ. κάθε λίγο καί λιγάκι ὅτι «αὐτό εἶναι τοῦ Ἀντιχρίστου· μήν τό πάρετε». Διότι, μέ τίς ἀλλεπάλληλες διαψεύσεις, ὅταν πραγματικά θά παρουσιασθῆ κάτι τοῦ Ἀντιχρίστου, ὁ κόσμος θά πῆ: «εἶναι σάν καί τίς ἄλλες φορές· θά τό ἐνστερνισθοῦμε καί θά τό παραλάβουμε» κι ἔτσι ὁ ἐκφοβιστής θά πάρη στό λαιμό του τόσες ψυχές.

Ἰδού καί μιά ὡραία σκέψι τοῦ Blaise Pascal: «Ὁ Μωϋσῆς προεῖπε τόν Ἰησοῦ Χριστό κι ἔδωσε ἐντολή νά Τόν ἀκολουθήσουν (Δευτ 18, 15). Ὁ Ἰησοῦς Χριστός προεῖπε τόν Ἀντίχριστο κι ἀπαγόρευσε νά τόν ἀκολουθήσουν (Μθ 24, 23)»(BP, 347).

Ἄς δοῦμε, λοιπόν, τί συλλέξαμε ἀπό τόν κῆπο τόσων καί τόσων Χριστιανῶν, ἀγαπητῶν στό Θεό, πού οὔτε κατά διάνοιαν δέν θά σκέπτονταν νά μᾶς ἐξαπατήσουν.

* * *

«Σύμφωνα μέ τό Samuel Huntington, καθηγητή τῆς διεθνοῦς πολιτικῆς στό Ηarvard καί

Link: Καναδάς της καρδιάς μου - Η Ορθοδοξία στον Καναδά

Canada of my heart

Η Ορθοδοξία στον Καναδά

Καναδάς της καρδιά μου

The Missionaries - Mayan Orthodoxy


The Missionaries

Mayan Orthodoxy

The Chakos Family

Fr. John and Presvytera Sandy serve as missionary specialists, a role that involves spending part of the year doing direct field work in Guatemala and part of the year in the United States, where they build awareness, speak on missions, and provide consultation. When in Guatemala, Fr. John serves as a teacher and guide for the communities and as the field leader for the missionary team. The first of the long-term missionaries to Guteamala, Fr. John has been serving in the communities since 2011. Pres. Sandy provides work opportunities to the Mayan women by training them in sewing and garment making. She has created Mayan Artisan Studios (MAS) to enable the women to sell vestments and liturgical adornments to customers abroad.

Jesse Brandow

Jesse is serving a two-year term of service in Guatemala where he lives in Nueva Concepcion on the Pacific Coast. Jesse uses his training as a seminary graduate to teach and preach in the parishes in the coastal area. He also provides liturgical guidance to the priests in this area, instructing them in how to perform services like baptism or proskomedia. While in Guatemala, Jesse also is continuing the online ministry that he began during his initial travels to Guatemala in 2012. Jesse created this website (Mayan Orthodoxy) for the joy and inspiration of the Church.

Archimandrite Juvenal Repass

Archimandrite Juvenal Repass is a priest and monastic of the Diocese of Alaska, Orthodox Church in America. He currently is traveling across the USA to raise support so that he can begin his two year term of service. When he arrives in Guatemala, Archimandrite Juvenal will draw on his years as a teacher at both St. Herman’s Seminary in Alaska and St. Tikhon’s Seminary in Pennsylvania to provide training and guidance in Orthodoxy for the people of Guatemala.

The Jackson Family

The Jackson family currently works in a Spanish speaking parish in Miami, FL. They plan to take trips to work in Guatemala intermittently as they continue serving their parish in Miami at the same time. Fr. Peter Jackson plans to work in the Mayan communities as a translation specialist, hoping to fill the crucial need for liturgical texts in the individual Mayan languages, as well as in Spanish. Matushka Styliana will use her life-long experience in parish ministry to provide support and training for the women in the Mayan communities.


How will you answer Christ’s call?

You are part of the team:

While not everyone is called to work directly in Guatemala, everyone is called to participate in Jesus Christ’s worldwide mission. To join a short-term mission team or do mission work in other fields, contact the Orthodox Christian Mission Center. If you cannot travel abroad, you still can answer Christ’s call by sending a missionary to the field. Answer that call today by making a commitment to support one of the missionaries on a regular, monthly basis. Click here to support the missionaries in Guatemala and Mexico.

“Should I come to Guatemala?”

The Mayan communities have very specific needs that require missionaries with theological training and fluency in Spanish. With those needs in mind, only very few should consider being directly involved in Guatemala and Mexico. But every single person can have a deep impact on this field by supporting the missionaries who are serving the Mayan communities.

[Photos of the Chakos family, Rucker family, and Jackson family are used with the permission of OCMC.]

Paroisses et Monastères Orthodoxes en France – Carte interactive des lieux de culte Orthodoxe en France ╰⊰¸¸.•¨* French

Sunday, May 15, 2016

Άγιος Βαρσανούφιος Πλεχάνωφ της Όπτινα Ρωσίας (1 Απριλίου, +1913) - Ένας άθεος που έγινε Άγιος της Εκκλησίας




Άγιος Βαρσανούφιος Πλεχάνωφ της Μονής Όπτινα Ρωσίας (+1913)

Ένας άθεος που έγινε Άγιος της Εκκλησίας

1 Απριλίου


Στάρετς Βαρσανούφιος

Ἰδού καί ἡ ἐπίδρασι στήν ψυχή τοῦ μετέπειτα Στάρετς Βαρσανουφίου [Στάρετς=Γέροντας]: «Σπούδασε στήν σχολή Εὐελπίδων καί ἔγινε ἀξιωματικός τοῦ τσαρικοῦ στρατοῦ. Στά καθήκοντά του συμπεριλαμβάνονταν: νά ὀργανώνη δεξιώσεις, χορούς, φεστιβάλ μουσικῆς, χαρτοπαιξίες κ.ἄ.. Μά ὅλα αὐτά τόν κούραζαν ψυχικά.

Ἐνῶ ζοῦσε στήν κατάστασι αὐτή, ἔτυχε νά παρακολουθήση τή θεία Λειτουργία, τήν ὁποία τελοῦσε ὁ ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κρονστάνδης. Ἐνῶ, λοιπόν, στεκόταν καί προσευχόνταν, ὁ ἅγιος ᾽Ιωάννης — ἀμέσως μετά τόν καθαγιασμό τῶν Τιμίων Δώρων— διέκοψε τήν θεία Λειτουργία, βγῆκε ἀπό τήν Ὡραία Πύλη, κατευθύνθηκε πρός τό νεαρό ἀξιωματικό, ἔσκυψε, τοῦ φίλησε τό χέρι, καί ξαναγύρισε σιωπηλός στό Ἱερό. Πολλοί, πού ἤξεραν τό προφητικό χάρισμα τοῦ ἁγίου, ἄρχισαν νά λένε: ὁ νεαρός αὐτός θά γίνη κληρικός. Οἱ συζητήσεις ἔκαναν τόν Παῦλο Πλεχάνκωφ [τόν μετέπειτα Άγιο Στάρετς Βαρσανούφιο] νά νευριάζη. Δέν ἤθελε τότε, οὔτε νά τό ἀκούη κάτι τέτοιο! Καί, ὅμως, ἔγινε, ὄχι ἁπλῶς κληρικός ἀλλά ἱερομόναχος».

Ἔλεγε, μάλιστα, ὁ ἴδιος: «Ὅποιον δέν φροντίζει ὁ ἴδιος νά σωθῆ, καλό εἶναι νά τόν βάλουμε στόν δρόμο τῆς σωτηρίας μέ τό ζόρι» καί ἐννοοῦσε νά τόν σπρώξουμε στήν ἀρχή πρός τήν